memento mori (2)

Niet voor niets hadden Pien en ik op korte termijn afgesproken naar haar man te gaan met mijn hond. Je kunt prachtige ideeën hebben, maar als je ze niet ten uitvoer brengt bij leven en welzijn, kan er niets van terecht komen. Dus wij hadden, onuitgesproken, een soort van "haast". Ik was er klaar voor en kwakte het restant zwarte koffie op mijn aanrecht en lijnde de hond aan achter de voordeur. Pien had nog een onbespoten appeltje gepakt en haar zuinige auto gestart. We troffen elkaar op het kerkplein. Stil reed ik achter haar aan, een zwarte dopneus in mijn nek, afgewisseld door een witte kwispelende ruwharige staart. Aangekomen bij het verpleeghuis gingen we zwijgend naar binnen. Ik wacht op de gang en zeg Pien eerst maar even zelf naar haar man te gaan om te kijken hoe hij is opgestaan vanmorgen. "Neem je tijd," zeg ik "hij ruikt meer dan genoeg hier om zich nog even te vermaken" wijzend op de strakgetrokken hondenriem. Na een kwartiertje komt Pien terug. Tranen stromen over haar wangen. Er was iets heel naars gebeurd met haar man vanmorgen vroeg. Niet het aller naarste, maar wel verschrikkelijk naar. Pien gaat trillend naast me zitten. "Ik denk dat het nu niet kan" zegt ze. Ik sla mijn arm om haar heen. Haar tranen rollen via haar ingevallen wangen over mijn jas. Na een tijdje zeg ik tegen Pien "Dus jij komt hier iedere dag al vier jaar lang?" Pien knikt en droogt haar tranen. "Maar Pien, wat dacht jij van een weekendje Terschelling? Heb je nog twee vriendinnen die ook een dag naar je man kunnen gaan? Dan neem ik er ook een met de hond. Kun jij drie dagen uitwaaien en alles even hier achterlaten. Moet je zien hoe je er weer staat als je terug bent. Hij kan het je misschien zelf niet zeggen, maar ik weet zeker dat ie zou zeggen "eindelijk schat, ik dacht dat je nooit eens even een paar dagen voor jezelf zou kiezen". Pien lacht weer een beetje. Ik sta op en zeg "Denk er even over na Pien, en wacht niet te lang. Hou je benen eronder. Ik kom gauw weer. Wij gaan eerst even lekker buiten territorium afbakenen voor ons volgende bezoek!"