weense wals

Mijn zaterdagmiddagprogramma eindig ik nog even vlak voor sluitingstijd bij Juul in de zaak, in het winkeltje. Het is er nog druk, en de dochter van mevrouw Lief (weduwe van mijnheer Lief) is er ook. We hebben elkaar nog nooit ontmoet en derhalve veel te delen. Juul is druk met de klanten en wij knabbelen kaasstengels op de Chesterfield en geven tussendoor ongevraagde adviezen aan klanten. Gewoon eerlijk, zoals Juul ons dat geleerd heeft en altijd weer voor leeft. De dochter van mevrouw Lief heeft het niet van een vreemde (zie bericht november vorig jaar). Zij zorgt nu thuis voor mevrouw Lief in de voetsporen van mijnheer Lief, nu mijnheer Lief niet meer bij ons is. Daarbij heeft ze haar eigen zaak, haar eigen gezin, haar eigen erf en tuin en, zoals ik waarneem, haar eigen warme vriendschappen te managen. De dochter van mevrouw Lief klaagt alles behalve, maar moet wel erg moe zijn inmiddels. Ik vraag hoe het met haar gaat na alles wat er gebeurd en veranderd is. Ze kijkt blij wanneer ze vertelt dat er een “zorg au-pair” gaat aansluiten op het gezin om dag en nacht bij mevrouw Lief te kunnen zijn, voor haar te zorgen en fijne dingen met haar te doen. We krijgen een foto te zien van Svetlana. Juul is meteen van de partij. En meteen grappen en grollen we er op los. “Nou, je man had er zeker geen enkel probleem mee dat ze aangenomen werd door je he?” en “Good heavens Lord, zou je dat wel in huis halen?”. Juul en ik hikken van het lachen. De dochter van mevrouw Lief grapte mee dat haar man die middag “condooms” tussen de boodschappen op het lijstje had gezet, en wij dachten “nou dat zal wel!”. Juul weer met haar klanten bezig en ik even snel zelfreflectie: was het niet een beetje ongepast om op dit moment die bijdehandjes uit de tas te halen....? Dan krijg ik nog iets te zien op de smartphone van de dochter van mevrouw Lief. Een filmpje. Op het filmpje danst haar man met mevrouw Lief (zijn schoonmoeder) een Weense wals door de keuken. De muziek galmt over de keukentegels. Mevrouw Lief danst in een mooie lange witte badjas van soepele katoen, haar schoonzoon in woeste spijkerbroek en met dito krullen. Op slag rollen de tranen mij over de wangen van ontroering. Weg haar op de tanden, weg lollige grapjes. Dat zal je leren. Ineens staan we alle drie weer met de voeten op dezelfde grond. We weten waar we naar kijken en wat het is. Gedeelde smart is halve smart. “Dag liefjes, fijn weekend!” groet de dochter van mevrouw Lief. Wij zuchten enkel nog respect voor haar. “Dag lieverd...”.