Clowns ruften bij de matinee voorstelling al naar drank en dat proberen ze te verhullen met Amando Noir. Als jij je keiharde koude dure stoeltje in het circus hebt gevonden, komt ie naar je kind toe. Omdat je toevallig een mooi kind hebt, dat met grote onschuldige ogen de circustent aanschouwt vanaf jouw schoot. Dan ruik je ineens spiritus en Amando Noir en is de clown daar. Hij benadert van achter over je schouder in het half donker en de geur is misselijkmakend. Getverdemme. Heeft ie ook nog een wit pluizig konijntje op zijn arm om de aandacht van je kind te trekken. Ik praat geen onzin, zo ging het. Zo gaat het. Zo zal het altijd gaan als we niet ingrijpen. Zo zijn clowns. Viezerikken zijn het. Ik moet ze niet. Ze stinken. Zijn lach is getekend op zijn gezicht, wie weet wat voor vuige smoel hij werkelijk trekt. En zijn ogen zijn groot en naïef gemaakt, zodat wij zijn ziel niet kunnen zien. Nou, mama trapt er niet in. Opzouten met je konijn, vieze gluiperige stinkerd. Ik weet niet of het je lukt de eerste letter van het alfabet twee keer achter elkaar te schrijven, maar als dat gelukt is zou ik ze zeker bellen voor een afspraak. Als je echt lef hebt haal je die zooi van je gezicht, poets je je tanden, neem je een kop koffie en gebruik je een fatsoenlijke bus Axe en laat je het daar voorlopig bij. En trek in vredesnaam je eigen schoenmaat aan debiel. Zet het konijn bij de kinderboerderij af en blijf uit de buurt van ons kroost ja. Op naar de Jellinek en daarna naar het Pieter Baan. Echt, ik wil je nooit meer zien. Klootzak.