Juul en ik delen samen een Talisman. Dat is niet alleen modern, maar ook economisch. Bovendien is het minder belastend voor het milieu en scheelt het kinderarbeid in lage lonen landen om een Talisman te delen. Een Talisman behoed je tegen ongeluk of brengt geluk, maar net wat je het hardst nodig hebt. Soms ligt ie maanden in de kast, onaangeraakt. Maar ineens kan ie weer broodnodig zijn en komen we maar net rond met de planning om hem op tijd op de juiste plek te krijgen. We weten dat dat de consequentie is van het delen van een Talisman, maar dat delen maakt hem juist zo bijzonder. Van dat principe stappen wij niet meer af. Het werkt namelijk.
Talisman deed zijn werk tijdens bange ongewenste vluchten naar gewenste bestemmingen. Tegen behoud van afzet en omzet, en tijdens ontmoetingen met wat schoonouders zouden kunnen worden. Rouw of trouw: wij bezorgden onbesproken Talisman bij elkaar. Talisman was present als de vonk moest overslaan, (echt) nare vrouwen ons afgewend ongeluk bezorgd moesten krijgen of ons slaaptekort optisch weggewerkt moest worden. Talisman conserveerde onze lekkerste parfum en omringd ons met pit en vrouwelijkheid. Maar bovenal is onze Talisman een verbond van vriendschap, een symbool van samen voor uitdagingen staan en elkaar het geluk gunnen. Een besef van overeenkomsten in elkaars leven en in de manier van omgaan met het leven. Hij is van Juul en mij en wij verklappen zijn verschijningsvorm niet. Misschien heb je hem al wel eens gezien maar wij zwijgen als het graf over het ding. Ik heb eigenlijk alweer veel te veel verteld...... Juul, hij ligt bij jou nu toch? Gaat best goed he! Liefs, Tess