Drie jaar lang heb ik mijn vinger in de dijk gehouden maar nu is de beer los. Een enkel appje over tekort in het meidenteam en ze kopte hem in. Hup in de kruising. Al jaren zoekt ze overal waar wij komen eerst het voetbalveldje of de goals nog voor de wc en de nooduitgang. Familie BBQ’s met warme en koude familieteams tegen elkaar (met fanatisme-garantie), vakantieparken en open dagen van middelbare scholen: let us find the goals mom! Nu ben ik helemaal voorstander van “worden wie je bent” in plaats van “worden wie ik vind dat je moet zijn”. Als je immers een paar begrafenis-speeches hebt gedaan, weet je dat dat de essentie van Leven is. En de dood zendt ons het levensmotto, maar ik zag het lijk al drijven in de weekends op de vroege ochtenden..... Kranenvogels Uit in godverlaten Vinex wijken om 08:30 aftrap op zaterdagochtend....? Mijn billies op zo’n kantine wc en mag ik mijn parels wel om op een voetbalveld. Is er sherry of enkel bier en kun je wel pinnen. Zijn de parkeerplaatsen camera-bewaakt en leert ze er geen (extra) schuttingtaal? Zoeken we een club met mooie clubshirts of doe je het met de lokale schreeuwende shit-combinaties?
Mama heeft de one-sie ritueel aan de wilgen gehangen en in de fik gestoken. Goodbye lekkere zaterdagochtenden in non-flatteus fleece. Geen maskertjes meer, geen nagellak bijwerken met koffie achter de nog uren gesloten voordeur. Gewapend met foebalschoenen, foebalsokken, foebalscheenbeschermers, foebalbroek, foeballangeonderbroek en foebalshirt op naar het foebalveld. Op zaterdag om 08.45 onbetaald (en zelfs betalend) ter plaatse gaan. Volgende week slechts 1, 5 uur eerder. Maar naast mij zit de zon te stralen, is de batterij opgeladen, staat de versterker aan en zie ik twee grote blauwe ogen en een half kiezen-loze lach van oor tot oor. F the one-sie: this is what life is all about. Vanaf vandaag flik ik dat foebal er ook nog wel effe bij. “Zet ‘m op lieve schat, en pas op je enkels. Mama is apetrots op je!”
