de zak

Als iedereen op bed ligt ga ik lekker even naar buiten. Het carillon speelt "oh kom er eens kijken". Wat een heerlijk dorp is dit toch. Ik hoop maar dat het binnen niet te horen is, anders zijn ze zo weer op weg naar hun schoen terwijl de klok van 12 nog niet geslagen heeft en de maan nog maar een paar uur in functie is. Met deze tijd heb je ook echt zo'n Sinterklaas-maantje, zo'n schilletje, zo'n partje wassende maan (jaja, mevrouw is en kenner), waarvan je als kind dacht dat je er lekker in kon gaan zitten om de aarde te bekijken. Ik hoest en proest nog steeds. Sinds mijn verjaardag is er weinig veranderd. Ik hoop dat Sint daarvoor nog wat in zijn zak doet voor me. In de rest ben ik redelijk voorzien. Inmiddels is mijn zak ook redelijk gevuld, dat wil zeggen de jute. Broekzak-vestzak schiet al aardig op. Kom maar op met die dertiende maand. Ik schrijf sinds de dikke muis 12 gedichten per uur, hetgeen ik best veel vind en me aardig wat tijd bespaart. Hoewel, er is een enkele waarover ik al weken doe. Gewoon, omdat ie uit mijn tenen komt. Zometeen nog even de laatste puntjes op de chocolade "i" en dan laten we het maar weer over ons heenkomen. Het wordt vast weer gezellig. Vanavond lekker mijn eeuwige kerstfilm naast de boom kijken (dames: jullie weten vast welke), lekker in mijn joggingbroek met Gluhwein bij de houtkachel en de hond op mijn voeten. Telefoons uit en de deur op slot. Knappe Piet die nog roet in het eten gooit!
Ik wens jullie een fijne sinterklaas, met of zonder kids. Een lekker avondje zelf of samen. Na maandag gelukkig geen tig halve paren schoenen meer verspreid door het huis....wat zou dat kosten, weekje Lapland?