M'n kerstcake wil niet uit haar blik. Het is een huisje, met dakpannetjes, tuinhekjes en kerstboompjes tegen de gevels. En hij wil er niet uit... Even, tijdens het afkoelen, wat heb ik gelachen so far deze kerst! Gisterochtend al kwam Loesje om de hoek: "Hoe lang moet de familie eigenlijk in de oven?" en de reacties waren niet van de lucht: "Wat mij betreft tot na de koffie en de cake!" Jingle bells in heel diverse varianten (hum), waarbij me weer opvalt dat sommige mannen vergeten dat ik een vrouw ben en hem toch gewoon doorsturen naar me. Ik zit niet te wachten op getatoeëerde borsten en als je al wat langer meeleest weet je dat. De kerstavond mocht ik doorbrengen bij een van mijn oudste vriendinnen (bijna 70). Jong weduwe van een hele lieve man, en al jaren vader en moeder ineen, inmiddels schoonmoeder voor vele schoondochters, een business woman met eigen zaak sindsdien, koophuis in onderhoud, kookt als mevrouw Braakhekke en zorgt voor iedereen die het nodig heeft. Ze vertelde dat ze haar (nog getrouwde) vriendin twee Delfts blauwe tegeltjes had gegeven voor Kerst. De eerste was 'hier in deze woning, ben ik Haan koning'. Haar man vond het geweldig. Tot ze de tweede uitpakte: 'als ik Hen er niet ben'. Daarmee zette ze de toon voor een hilarische avond met zonen en dochters, aanhang en kinderen. Heb in tijden niet zo gelachen, wat zijn mensen toch leuk. In alle feestgedruis bleven de WhatsAppjes binnen pingen. Straattheater van een kerstman in Italië, briljant gevonden. En dan deze:
"The hot new toy this Christmas is "Divorced Barbie". It costs a whopping 265,95 US dollars. But, it comes with Ken's house, Ken's boat, Ken's car, Ken's Furniture and one of Ken's friends."
Er was welgeteld een kerst WhatsApp die me de oorspronkelijke boodschap van deze dagen deelde. Maria met haar kerstkindje en drie engelen er omheen in de metro, een prachtig schilderij. Ik ben de zender dankbaar. En dat weet ie. Hoe dan ook: ik wens jullie allemaal fijne kerst toe. Dat kan relatief en geheel naar eigen wens, of draaiend in een familieschema waar je achteraf toch goed op terug kijkt (echt). Iemand missen is rechtevenredig aan wat je voor iemand voelt, dus niets om verdrietig om te zijn. Wees blij dat je het voelen mag. En alles beter dan Ken lijkt me. (leren jullie Ken's nou werkelijk niets van elkaar?)
Merry X mas, liefs Tess
