Wij hangen Pieter bij nader inzien niet aan de hoogste boom. Pieter heeft ons, ondanks het discomfort dat wij beleefden, een enorm inspirerende avond bezorgd. Ik heb de afgelopen anderhalf jaar niemand gesproken die zo inspirerend was als Pieter. Hij wist werkelijk alles van hetgeen waarvoor wij kwamen. Pieter vertelde ons echt nieuwe dingen over het onderwerp wat wij al jaren uitgekauwd hebben in woord en geschrift. En ondanks een hok vol IWAB's en tassen vol cognitieve dissonantie, werkte hij zich rotsvast door zijn intensieve voorlichting heen. Pieter stond waarvoor hij staat, en dan heb je ons al in je zak. Pieter had zelfs de longartsen van het UMC uitgedaagd, welke de klakkeloze leugen van de tabaksindustrie voor waar hadden aangenomen over het decennia durende herstel van longen nadat de laatste sigaret gedoofd is. Drie weken, zei Pieter, en toonde het aan met een "before-and-after" foto van de longartsen zelfs, althans, zij die erin waren geslaagd de sigaret met rust te laten. (Uiteraard heeft Philip Morris er belang bij je te doen geloven dat herstel geen kado is als je zijn product niet meer smachtend uit de schappen op-eist, zo leerde Pieter ons) Nee, Pieter was top. Hij kon trouwens ook zo op de planken geflankeerd door rood velours: zijn humor was alles behalve flauw en zijn mis-en-scene briljant te noemen.
Terug naar huis regende het en het was bijna middernacht. We waren kapot moe. Evalueren deden we met de pizza van Ketelbinkie en we sloten af met een chocoladetoetje met lepeltjes uit zijn bestekcassette. Wat een naastenliefde. Verder wensen wij er niet meer over te praten. We maken het niet groter dan het is. Want dat zei Pieter. Thanks Pieter. XX
