2-0 voor de Kapper

Laten we zeggen dat ik van mijzelf nogal een hang naar het leven heb. Mijn moeder en ex schoonmoeder (die ik al dertig jaar een warm hart toe draag, wij zien elkaar nog steeds met alle hoogte en dieptepunten in het leven en nog een paar keer per jaar tussendoor) vertalen dat in "geen zitvlees hebben" (figuurlijk dan, want ik heb wel degelijk zitvlees, don't worry). Naar de kapper gaan betekent voor mij dan ook altijd afzien. Een tandarts maakt haast, dat weet je. Daar zit een begin en eindtijd aan en een efficiency van klinkende munten. Een goede kapper verwent je met zijn zorg en aandacht en geeft je het gevoel dat het nu even "tijd voor jou" is. Maar ik zit daar eerlijk gezegd niet op te wachten. Ik word daar ernstig ongeduldig van. Mijn kapper is een topper. Beroemde vrouwen (van) en beroemde mannen strijken er neer. Daar kan ik niets aan doen, dat zag ik vele jaren later pas nadat ik voor mijzelf besloten had dat het een super kapper is en mij dat minder stress oplevert dan een minder goede kapper. En hij is ongelooflijk lief ook nog. Vandaag moet ik er weer heen. Ik heb er totaal geen zin in, maar heb een briljant idee: Ipad en oordopjes mee en even "wij, Moszkowicz" kijken. Gewoon vooraf even uitleggen dat ik mij gedurende de "verwennerij" even terugtrek en graag een koffie met water drink.
Ik kom om stipt 9 uur binnen in een zweem van een betoverend parfum. Dat er luchtjes hangen bij een kapper begrijp ik, maar dit was werkelijk iets bijzonders. Als je "geen zitvlees hebt" roep je dan zonder het je bewust te zijn "OMG wat ruikt het hier zalig, wie is dat?". Mijn kapper wijst stil en stiekem op het hoofd van de man die hij aan het knippen is. De rest van de klanten in aluminiumfolie gewikkeld kijkt inmiddels verstoord (of vermaakt) achterom. Ik kon moeilijk mijn spijkerjasje gaan ophangen met rode wangen, dus zeg ik maar "mag ik heel even snuffelen?". Tuurlijk mocht dat. De man grijnst en ik snuffel. "Hermes is het". Ik dacht nog even te grappen dat het maar een letter scheelt maar vele malen beter is, maar dat verdient ie niet. Een alleraardigste mijnheer, een tikkie sociaal aangedaan door de spontane parfumkeuzebewondering die hem ten deel viel. Even later rekent hij af, wenst me een leuke dag en stapt in de allerduurste Porsche die ik ooit gezien heb. Ik kras mijn vooroordeel door dat elke extreem rijke vent een lul is. 1-0 voor de kapper. Dan zak ik weg in "wij, Moszkowicz". Het pakt meteen en voor het eerst sinds maanden zie ik weer eens iets prachtigs van TV zonder dat ik de Band of Brothers in de DVD player heb geshuffled. Als er anderhalf uur voorbij is, staan naast mij de lege kop koffie en een half leeg glas water, en voor mij zie ik een vrouw met hang naar het leven, geen zitvlees (figuurlijk), een uitstekende hairday en een ontspannen glimlach. Ik geef mijn kapper een dikke kus en zijn centen en stap blij en uitgerust de mini in. 2-0 voor de kapper.