In ons schattige dorp zag ik laatst twee dissonanten lopen. Een stel dat helemaal onder de tattoo's zat. Hij in korte broek en mouwloos t shirt (brrrr) en zij in minirok en hemdje. Op slippers die nog geen millimeter zool hebben, waardoor de complete platvoet op het asfalt sjokt, moe van het ophalen van de bijstand, geïrriteerd door de administratie van het declareren van het buskaartje om die bijstand op te halen. Hun hele lichaam is ongeveer voor 5500 Euro per dissonant getatoeëerd. In de guldentijd een gulden of 7000, want de inkt is inmiddels zo bleek als hun grijze doffe haar (ik schat ze midden veertig). Op haar rug staat moeilijk leesbaar "only God can judge me". Niet "only God will judge me", nee "can judge me". Dream on baby! En verder nog een hoop klimop, jongensnamen, engeltjes, ankers, prikkeldraad en doodskoppen. Ik heb hem niet meer bekeken, ik was al misselijk genoeg van haar.
Tattoo's zijn voor mij een vlaag van verstandsverbijstering. (Piercings ook maar die zijn herstelbaar. Hoewel: tongpiercings werden laatst in de wachtkamer van de tandarts uitgelegd met een complete foto collectie uit de praktijk. Daar was te zien hoe tandplak zich om de piercing nestelt en het gat in de tong uitvreet. Een grijze klodder smerigheid om een zilveren knopje randdebielliteit. Hak het er maar weer eens af op zo'n lap roze zenuwen. Excuses smaakpapillen! De tandarts werd er ook niet vrolijk van) Een stampertje op jonge leeftijd wordt een Vlaamse reus na je veertigste waarvan dan inmiddels minimaal een konijnenpoot in de cellulitis is gezakt. Een Tribal Mark is integreren in de Afrikaanse binnenlanden, maar eenmaal in de stromende regen op schiphol bij bagageband 02 slaat het als een vlag op een modderschuit (en dan zeg ik het nog netjes). Bovendien zit de Tribal eerst strak om je bovenarm, maar na een paar jaar train je je suf om er geen golvende concertina van te krijgen, zon ingezakte rol prikkeldraad. Bij Sleeves hebben ze nagedacht over "bezint eer ge begint". Een Sleeve loop van je schouder tot je pols of korter. Er bestaan quarter sleeves, half sleeves en wtf sleeves. (Sleeve is mouw, duhuh) Die Sleeves verkopen ze als thema. Je mag thuis nadenken welke mind-map je op je tot dan toe onaangetaste mooie arm wilt hebben staan voor de rest van je sleeve-less life! (op internet staan voorbeelden van gokken, popconcerten, etc....voor volwassenen he!) OMG, heb je al gezien hoe zo'n arm van spijtoptanten eruit ziet? Een arm vol brandwonden na minimaal 150 pijnstillers per week. Dus als je voetbalcarrière erop zit, kun je stage gaan lopen in Beverwijk. Mij lijkt een taakstraf als clinic clown bij kinderen met brandwonden heel therapeutisch, zowel voor hen als voor jou. Hoe voller de arm, hoe leger het hoofd. Dat is niet racistisch, dat is statistisch. Als ze zoveel inkt verbruikt hadden met lezen van boeken in plaats van het te Black en Deckeren in hun lichaam, dan waren we maatschappelijk al flink veel beter af. Tattoo's, what a waste of society.