He gezellig, Sil is er weer even. Terwijl ik met mijn George Clooney koffie voor ons zet en mee naar buiten neem, toont Sil al pratend op mijn hielen de foto’s van een bruiloft waar hij onlangs was. Als Sil er is let ik niet op wat ik zeg. Als Sil er is heb ik geen make up op en kan ik gewoon uitzweten na het hardlopen. Sil heeft wel voor hetere vuren gestaan. Ik bekijk de foto’s en flap uit “OMG”. Sil snapt meteen dat het niet om de bruid of gom gaat. Ze zien er prima uit, al vraag ik me af waarom er geen trouwjurk lijkt te bestaan die een beetje afkleedt. Is het de witte kleur? Of zijn het de eindeloze franjes en frunnikjes, seksloze plooitjes en slaapverwekkende roosjes en stras-steentjes die de mooie volslanke Sneeuwwitje altijd weer tot een glimmende brandgevaarlijke polyester bult Nachtmerrie maken? “Nou” zegt Sil, “niet zo negatief, deze blijven volgens mij wel een jaar of 15 bij elkaar hoor!”. “Oh, net tot midden in de pubertijd van de kinderen, dat zou fantastisch zijn inderdaad”. Neergestreken met de koffie zeg ik “sorry, we moeten de kinderen eigenlijk voorleven dat het juist prachtig is om jezelf levenslang fiscaal en juridisch vast te durven laten leggen, daar heb je een punt. Het is de mooiste dag van je leven immers, ook zo’n IQ loze opmerking als de rest van je leven nog moet komen he!”. Trouwen en Toedeledoki gaan tegenwoordig heel goed samen. Als je niet economisch gebonden bent kun je je eigenwaarde gewoon bewaken, dwars door je huwelijk heen. Ben je wel economisch gebonden, dan moet je “de hand niet bijten die je voedt”, dat zou dom zijn. Dan maar even inschikken omwille van jou en de kinderen want er moet toch brood te smeren zijn. En leven met je grote “broer” kan best een prima alternatief tegen de bijstand of drie hoog achter 4x bellen zijn. Als je niet economisch gebonden bent of je hebt voorafgaand aan de wittebroods weken de kans op ellende al voorzien, dan kun je gewoon Toedeledoki zeggen als je je dag niet hebt. Hup polyester bult Nachtmerrie op Marktplaats en even inloggen op de Hema site en even een flitsscheiding in het winkelmandje slepen et voilà: het gras is binnen zes weken overal weer groener dan dat in je huwelijk. Veel ouders checken gelukkig nog even aan de schoolresultaten of de kinderen geen hinder hebben van de scheiding. Blijven die redelijk stabiel, dan trekken ze de kennissenkring in met de boodschap “het is veel beter voor de kinderen ook, ze hebben er totaal geen last van”.
Hier is mijn advies: hou je BMI een beetje in de gaten en neem een hagelwit strapless trouwjurkje tot net boven de knie, met baleinen en zonder verdere toestanden. Witte open sandaaltjes met een hakje van 4 cm en witte nagellak op je tenen. That’s it. Geen gesleur met bloemen, dat is echt zo 1986. En trouw pas als je volwassen bent (ongeacht op welke leeftijd), de financiële en psychosociale consequenties van een huwelijk goed in de smiezen hebt en daar niet van gaat zweten, besef je (als je zo bevoorrecht mocht worden een ouder te mogen zijn) dat elk kind last heeft van een scheiding, ook die van jullie, en ga er voor. “Zo beter Sil he, dit is opvoeden. Nog een bakkie?”
