KKKKKMA

De K stond voor mij voor Koude. Ik mocht mijn innig gewenste opleiding starten in februari van dat jaar. KMA is vooral in het begin veel buitenlucht inhaleren. Veel zand en veel groen. En in februari dat jaar ook veel wit. Ik heb het sindsdien nooit meer zo koud gehad als toen. Hoeveel perfecte kleding ik ook in mn plunjebaal mocht stoppen voor bivak, die ene nacht in het pubtentje dacht ik dat mijn bloed zou bevriezen en mijn kisten naar de volgende vaandrig zouden gaan. Hoewel de berenlul uit een flanellen binnenhoes, een donzen berenlul en een waterdichte buitenhoes bestond, had ik het na drie ritsen nog net zo koud als zonder. Mijn pyjama in de drielaagse berenlul bestond uit: een groen sloggi-like hemd met bijpassende groene sloggi-like onderbroek (en als ik zeg onderbroek, geloof me, dan is het echt een onderbroek). Daarover een groen thermo shirt lange mouw, een groene thermo onderbroek lang (tot aan de enkels), een camo t-hirt, een camo jekker, een camo broek met teddy voering, een camo jas met teddy voering, een groene col en wollen kniekousen (variant winter) en een veldpet met teddy voering. Daar kun je half Afrika van aankleden. Ik mocht het allemaal hebben en houden en aandoen naar behoefte. Het was die nacht nog geen 10% van mijn behoefte. Ik had zelf nog bij de bergsportwinkel een op kolen gestookt handenwarmertje gekocht. Gaf geen licht, wel warmte. Lekker tactisch. Kwestie van goed sluiten (!) en in je broekzak doen. Maar echt, er kwam geen eind aan die nacht. Ik leek wel gek. Voor wat? Thomas Hijgend Hert sliep allang in een pubtentje verderop natuurlijk. Zeer waarschijnlijk gewoon in zijn boxershort in de berenlul zonder regenhoes, omdat het immers lekker droog was. Die zal morgenochtend wel fluitend een wak hakken om zijn scheermesje af te spoelen. Ik had gewoon zijn pubtentje op moeten gaan zoeken. Een meisje hoort niet zo buiten in een slaapzak te liggen, een meisje moet gewoon binnen zijn als het koud en donker is. Basta.