Sterre woont wel een uurtje rijden bij me vandaan. Het is al laat als mijn schema een opening biedt te vertrekken. Niemand op de weg, just me, de kleppen en the music. Olie bijvullen zonder trechter in het donker geen goed idee, plus je stinkt zo als je de jarige knuffelt. Als ik uiteindelijk aanbel met het kapsel van een vogelverschrikker en met een papieren tasje van Juul met mijn ezelsorenboek en een kaart waarin mijn halve hart gepropt zit, zwaait ze de deur open zoals alleen Sterre dat doet. Ik verklap het niet maar je moet het eens proberen. Achter haar klinkt het geschater van een vriendin of tien. Als ik binnenkom zitten ze allemaal geschaard om de keukentafel. De een op een stoel, de ander in een kinderstoel of op een krukje. De kaarsen branden en op tafel staan 6 aangebroken flessen wijn en port. Sterre schuift een stoel bij en pakt een colaatje voor me. We zijn de enige twee die cola drinken. Ik dacht dat de rest in de buurt woonde maar die wonen zo niet nog verder weg dan ik. Misschien hadden zij de dag beter onder controle, dan kan er wel een wijntje in. Bij mij niet, maar niet getreurd. Sterre legt haar vriendinnen uit zoals ik haar ken en wat haar juist zo mooi maakt. Iedereen komt aan bod, krijgt haar plaats, historisch, hysterisch, maar alleen vanuit een exclusieve toegevoegde waarde benaderd. Sterre is zo lief en zo leuk, ik ben echt blij dat ze jarig is. Zonder haar is de wereld gewoon minder warm en minder lollig. Zonder haar staan we echt onvoldoende stil bij de plussen aan de karakters van anderen, of de kansen in kansloze situaties. Zonder haar leren we te weinig van wat we meegemaakt hebben, zonder haar zouden we geen fouten durven maken. Zonder haar is er gewoon geen zak aan. Lieve lieve Sterre, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Dat we nog maar veel kippenvel en tranen mogen delen samen, van afschuw, ontroering of vette pret. En bedank je ouders van me, voor de Sterre aan dit firmament!
xx Tess
