De schoonmoeder is in de volkstraditie nogal een begrip. Ze schijnt een status te hebben verworven waaraan niet veel goeds hangt. Werkwoorden die in de volksmond vaak naar haar verwijzen zijn: bemoeien, bepalen, roddelen, stoken. Deugden die haar nogal eens toegedicht worden zijn onder andere: nieuwsgierig, denigrerend, partijdig en vrekkig. En dit is nog maar een bescheiden greep uit hetgeen er over schoonmoeders de ether in slingert. Kennelijk is onze nestdrang zo groot dat de schoonmoeder er het liefst uitgeknikkerd wordt. Nestdrang pleit voor ons, maar de schoonmoeder verdient een kans. Ik ken louter leuke lieve schoonmoeders. Ok, mijn eigen moeder is altijd degene die ik het liefst weer mee naar huis neem, maar ik ken exemplaren die me absoluut 's nachts mijn bed uit mogen bellen. Ik heb zelf een schoonmoeder die al relaties en geboortes lang meegaat. En ik wil haar voor geen goud kwijt. Wij trokken ons niets aan van de verkering die ik met haar zoon had. Wij zagen dat als twee op zichzelf staande feiten. Toen haar zoon en ik ieder onze eigen weg weer gingen (dat was ruim voor de invoering van de Euro kan ik je vertellen, zelfs ruim voor mijn rijexamen, en daar was ik snel bij), zijn wij gewoon naast elkaar blijven wandelen. Tot op de dag van vandaag bellen, appen en mailen wij, vieren wij, rouwen wij en zijn we "stand in" voor elkaar (al dan niet zichtbaar voor de buitenwereld). Het bevalt ons prima. Ze zei al vanaf het begin "aan jou raak je geen zoon kwijt maar krijg je er een dochter bij", een compliment wat ik levenslang in mijn broekzak heb opgeborgen. Ze is leuk hoor, het is niet moeilijk haar als schoonmoeder te hebben. Ze is pittig, mooi, lekker eigenwijs en ze is er altijd als je haar nodig hebt. En je komt altijd te weinig bij haar en nooit te vaak. Je bent altijd te laat en nooit te vroeg. Dat heet "welkom zijn". Ook heeft ze een tas vol levenservaring waarvan ze graag deelt. "Hang je zorgen vanavond maar met je kleren op de stoel, ze liggen er morgen ook nog wel", zei ze wel eens. Als je je dat visualiseert voor het slapen gaan, stap je toch anders je bed in. Probeer maar eens.
Juul en ik waren afgelopen weekend op een verjaardag. We waren daar behoorlijk nieuw in het gezelschap, maar de jarige dragen we beide een warm hart toe. Daar liep nog zo'n exemplaar van een schoonmoeder, ik zweer het je. Zo'n mooi mevrouwtje, leuk en hip gekleed, helemaal bij de tijd, geïnteresseerd in haar medemens, lief voor al haar (klein) kinderen, familieleden en hun vrienden en vriendinnen, verwarmend, verbaal lekker soepel en gezellig en geen poeha, geen oordeel. Echt een schoonmoeder waar je direct lekker bij kruipt met je Gluhwijn, die haar lieftallige husband je als een prins gunt en aanreikt. Juul en ik waren het er helemaal over eens: helemaal fijn dit feestje, heerlijk. En nu weten we waar het warme hart van de jarige vandaan komt. En dat dat niet zo snel verloren zal gaan : ). Leve de schoonmoeders, onmisbare warme schakels.
