Kachelwillem heeft het niet gered. Hij zuchtte en steunde alleen al van het idee een kachel te moeten gaan verkopen. Zijn bouwmaat kwam meteen met “Mevrouwtje, zoiets doen we eigenlijk nooit. Het kan wel, maar het is nogal een klus, poeh....”. Ketelbinkie zegt nooit dat iets niet kan. Ketelbinkie weet alles van fik en warmte-uitlaat. Sowieso van alles wat door buizen en pijpen gaat. Hem maak je niet gek. "Alleen een beetje suiker, liefst een zoetje" zegt hij, terwijl hij een blik op de uitdaging werpt. Ketelbinkie haalde me gewoon op zaterdag gezellig met zijn bus op om de kachel (een donkerblauwe emaillen Noorse houtkachel) te gaan halen, en op woensdag stak hij de fik erin. Gewoon, met 3 espresso's en een snelle jelle. Gewoon tussen zijn bestaande werk door. Hij kwam binnen met een paar stukken pijp en een zak cement. Metselde het rookkanaal op maat, dronk zijn koffie en sloot de pijp aan de kachel. Hout in de kachel en de fik erin. Drie dagen later kwam hij de kachelpijp even op kleur spuiten en mijn kachelplaat van antieke tegeltjes leggen. Twee kopjes koffie, zes (echt) goeie grappen, een dikke knuffel en het was klaar. “Geniet lekker van je vuurtje!” en weg was ie. De lampjes van zijn bus knipperen nog een keer als ie de hoek om rijdt. This is why Juul and I love Ketelbinkie. Hij is onze held met gouden handen. Hij is kundig, handig, bescheiden en hij gunt je het genot van zijn werk. Of het nu een geitenhok, een varkenshok, een badkamer of een houtkachel is, als we er maar blij mee zijn. En dat zijn we. We dragen hem op handen. En ook al is dat best zwaar: we doen het. Kom niet aan Ketelbinkie, want dan kom je aan ons. Eigenlijk willen we hem niet eens delen met de rest van Nederland.....maar ja we moeten wel. Lieverds: binnenkort hutspot bij de kachel? Juul, neem je je blauwe glühwein pan mee? Kan nog net voor het Sangria seizoen begint en past er makkelijk op!
