Op weg naar ons valentijnsdiner (wat trouwens een complete verrassing was), moet ik nog snel even tanken. Het wordt vast een latertje dus beter nu dan straks. Als ik de slang in het coopertje hang heb ik (natuurlijk weer) ruim 40 liter de tijd om even om me heen te kijken. Bij naastgelegen pomp staat de ega te tanken. Zijn vrouw zit met een hoofd op onweer en een gebochelde rug uit het raam te kijken. Ik hoop niet dat hij zijn portemonnee nog uit het middenconsole moet pakken zo meteen, want ze bijt zijn kop eraf denk ik. Het is donker, -4 graden en zaterdagavond, dus waarom zij chagrijnig kijkt als ze lekker warm in de auto mag blijven zitten met haar centen in haar handtas is me een raadsel. Ik zou mijn rug rechten en mijn lippenstift even bijwerken of Juul gezellig appen, zoiets. Of een lekker CDtje uitzoeken en de vuilnis in de auto verzamelen en uit het raam houden. Wedden dat ie, geflankeerd door Justin Bieber en rood gestifte lippen, vast "dank je schat" zegt en het even aan pakt? Maar nee, zij kijkt of ze mee moet naar de condoleance van zijn minnares, van wie ze nog maar 5 minuten weet heeft en die straks slechts schijndood blijkt te zijn.
Bij het valentijnsdiner aangeschoven vraag ik te midden van prachtige bloemen en lieflijk roze taartjes waarom vrouwen altijd zo chagrijnig kijken als hun man staat te tanken. Dat schijnt een hele logische "mise-en-scene" te zijn. Er wordt me duidelijk gemaakt dat vrouwen nooit de tank bijvullen en altijd alle rode lampjes negeren. Dat ze bij thuiskomst na gebruik van de auto nergens anders over praten dan hun aankopen en de mannen altijd weer verrast worden met een lege tank, een oliepeil alarm of een bandenspanningslampje. Dat de auto voor een vrouw is wat de wasmand voor een man is: van nul en generlei waarde. En dat mannen daar ook echt helemaal klaar mee zijn, omdat een auto veel meer waarde en nut heeft dan zo'n achterlijke Xenos wasmand waar elke week minstens twee keer gezeik over is. "Zullen we nu dan maar proosten"?
