We gaan een weekend weg. Naar een stad in Oost Europa. Met de trein. Om wodka te drinken en ons thuis even achter ons te laten. Om soldatenliefjes en dronken te worden. Vier vrouwen met dezelfde middelbare school maar verschillende bagage op zak. Anna heeft gestudeerd, haar leven is op orde. Ze is bewust kinderloos en haar dagen verlopen als rimpelloze watertjes. Geen ups geen downs, alles gepland en alle planningen aangehouden. Tevreden aan zowel het begin als aan het eind van de voorspelbare dag. Ze heeft een rugzak bij zich met alle bagage geordend per categorie in doorzichtige plastic zakjes. Anna is altijd op orde. Ida snakt naar verdwijnen. Ida heeft het thuis niet best. Ze moet hard werken in een kussenfabriek om haar kinderen een toekomst te bieden. Haar man oogt perfect in de buitenwereld maar behandelt Ida achter de voordeur als een falende echtgenote, dag in dag uit. Thea is onze dikke hippie. Thea eet teveel sinds ze kinderen heeft. Ze draagt altijd een verhullende tuinbroek gecombineerd met stiletto's voor de illusie van lengte in verhouding tot haar breedte. Thea vindt het leven als moeder maar zwaar en leeg, ze eet de hele dag door en slaapt zodra er niets gezegd wordt. Thea heeft een enorme koffer vol met kleding en een dito tas vol met eten bij zich als we verzamelen op het station. Zelf kom ik uiteraard weer te laat, omdat ik met de organisatie van zo'n vrouwenweekend niets van doen wil hebben. De details en discussies maken mij kriegel, ik draag mijn vrolijke steentje wel bij als het eenmaal zover is. Of ik thuis ben of op reis maakt mij niet zoveel uit, ik heb het overal goed want ik neem mijzelf mee.
Nog even, dan hebben we de première van het stuk. Er is tijdens de repetities gehuild en gelachen, gemopperd en gescholden. Er zijn vele kannen smerige koffie geschonken en er is regelmatig tot tien geteld. Op goede rode wijn ging het 't best, maar die had teveel invloed op de verstaanbaarheid (werd wat loslippig ook). Na zes maanden zijn we er nu klaar voor. Op naar een aantal mooie voorstellingen in het lieflijke theatertje. Succes witte muizen. "Dames, dit wordt een lange nacht...".
