stiften

"Met de plaatsingsadviescommissie, mag ik u tutoyeren?". De slaap overvalt me vrijwel meteen. Het onderwerp reorganisatie is binnen ons bedrijf de afgelopen jaren zo'n hot issue geweest dat het eigenlijk onverrichter zaken een slaapverwekkend fenomeen is geworden. Maar het is een publiek lijk in de kast, dus het moet er vroeg of laat uit. Dus nu, 3 jaar na dato, gaan we er blijkbaar weer eens een stapje mee maken. Ik bewonder de opgewektheid van de twee mannen die ik aan de lijn heb op de speaker. Ze leggen me de procedures en de protocollen uit van bezwaren en plaatsingen en schetsen een tijdlijn met veel onbekende variabelen. Dan zijn we 20 minuten verder. "Heeft u nog vragen?". "Ja, waarom tutoyeer je me niet en waar kan ik teruglezen wat je zojuist hebt verteld?" zeg ik. "Dat antwoord moeten we helaas schuldig blijven. Zullen we nu ter zake komen?". Ik leg uit dat ik daar al mee begonnen was. Het valt stil. "De functie die u nu vervult, sorry, die je nu vervult, bestaat helaas niet". (ik begrijp meteen waarom ik bij het opnemen van de telefoon al slaperig werd) "Waar heb ik dan precies salaris voor gekregen?" vraag ik. Ik begreep het niet, zeiden ze. In het nieuwe functiehuis word ik voornemens weggeschreven op de functie die ik 8 jaar geleden vervulde. Waarom ik daar bezwaar tegen had gemaakt terwijl ik nu geen functie heb. "Nou, gewoon, omdat ik niet achterlijk ben? Of is het gebruikelijk en volkomen geaccepteerd dat je in 8 jaar niets leert en jezelf niet ontwikkelt? Dan had ik dat graag eerder geweten, had me wat energie bespaard namelijk. Sterker nog: dan had ik mijn talenten liever bij een wat meer vooruitstrevende organisatie te gelde gemaakt". "We kunnen verder niet veel anders doen dan te adviseren u op uw functie van 8 jaar geleden te plaatsen, hoewel we wel begrijpen dat uw huidige werk meer complex en van belang is voor de organisatie en dat belang komende jaren alleen nog maar zal toenemen". Ik zeg "zet dat maar in het gespreksverslag, dan komt de rechter er wel uit denk ik, als ik dan nu weer even aan het werk mag?". Of ik het verder zelf met de directeur wil regelen, want hun invloed reikt niet tot dat "echelon" (bullshitbingo). Ja hoor, drie keer stiften en dan jack in the box! Echt he....