Afgelopen zomer heeft Ketelbinkie al zijn kostbare rest-uren besteed aan mijn wens. We begonnen samen met de kinderen in de stromende regen. Ik heb van “mevrouwtje kost geld” gezien dat slopen het allerleukste is van bouwen. Binnen een paar uur hadden we een schoon stuk grond zonder oude opstallen en 450 kilo afval op de aanhanger van Ketelbinkie gesjord. Een super gezellige middag. Daarna begon Ketelbinkie te bouwen. En hij hield niet weer op. Ook al was het 36 graden, hij bouwde dat het een lieve lust was. Alles wat ik mooi vond en wenste werd realiteit door zijn handen. Het leken wel toverstafjes, maar dan hele grote : ). Friese dakpannetjes op het dak van een dubbelwandig strak betegeld nachthok met hooizolder, en natuurlijk een uitgezaagd hartje uit de grote toegangsdeur. Een beschutte buitenren eraan met boerderijhek als opening. Dubbelwandig, of course. En tot slot een zinken dakgootje onder de Friese dakpannetjes. Om te zoenen die Ketelbinkie. En vanavond sta ik met mijn Gluhwein naast de bewoners van die Hoeve Ketelbinkie: Ben&Jerry. Op hun zoldertje ligt alweer een verse baal stro die de buurman zojuist aan kwam kruien (“scheelt je veel rommel in je auto Tess!”). Ben&Jerry hebben kerstlampjes rondom hun hele hok, een kerstklok in hun buitenren en roze winterheide in een zinken plantenbak aan hun schapengaas. De kinderen vinden het prachtig, een nieuwe kerststal in het dorpje. De trompetten spelen en de rook van het kampvuur waait mijn tuin in. Ik denk aan Ketelbinkie en de warme zomer. Wat lief van hem.
