Maar dan zie ik haar, mijn Delsey, met haar grote gele sticker "Priority". Oooohhh, do I love this trip! Zo achteloos mogelijk omvat ik haar uitschuifbare handvat en slinger haar met haar 4WD achter mijn laarsjes aan naar nothing to declare. No problem at all. Ik sta buiten. Ik sta buiten en het lijkt wel of ik bij een jazz festival beland ben, maar dan in de artiestenkamer. En zo te zien denken de honderden Louis Armstrongs dat Marylin Monroe wel een hele slechte nacht voorafgaand aan haar come back naar New York City heeft gehad : ). Ik krijg van binnen de slappe lach. Ik app gauw Juul of ze ook een neger wil als souvenir. Wij zijn er dol op. Ze zijn zachtaardig, niet zo gehaast en gejaagd, ze praten als Barry White, zijn blij met wat ze krijgen en hebben anatomisch in vrijwel elk opzicht vooraan gestaan. Juul appt meteen terug dat ze er een wil, een gestudeerde. Ik beloof haar dat ik morgenochtend first thing bij de Schoolbus zal gaan kijken, dat geeft de meeste kans op een gestudeerde. Dat ik nu even prioriteit maak van mijn nachtelijk onderkomen. Dat niet te misselijk zal zijn. De Hilton shuttle staat al klaar. Louis pakt met een grote grijns mijn Delsey, sleurt haar in de Ford, geeft me een flesje water en zegt "how are you doing tonight Marylin?". Dat bedoel ik.
