Manhattan

De volgende ochtend vroeg kom ik na een wandeling langs Wallstreet aan bij de herdenkingsplaats van 9/11. Eigenlijk was dat mijn eerste prioriteit van mijn visit aan NYC. Op de plek waar de Twin Towers stonden is letterlijk ter grootte van het oppervlak van de torens een soort put gemaakt waarin een waterval de aarde in verdwijnt. Modern, strak en omkleed met koperen platen waaruit de namen van de slachtoffers zijn uitgespaard. Parallel aan de vorm van de twee enorme "vijvers" staan bomenrijen geplant op het omliggende plein. De bomen dragen bruin groot blad dat niet van de boom valt. Het is een raar gezicht, die hangende grote bladeren aan al die boompjes, die niet gaan vallen. Hier is over nagedacht. Zwaar bewapende mannen lopen om de monumenten heen. Je wordt er geacht te fluisteren en dat gebeurt ook. Het is nog net niet op afstand van je gestrekte arm dat je de naastgelegen torens en gebouwen kunt aanraken. Enkelen ervan zijn zwaar beschadigd en weer in opbouw. Als deze torens horizontaal terecht waren gekomen was de heel NYC weggevaagd door puin. Nu is het hooguit een stuk van 200 bij 200 meter doordat de torens "ingezakt" zijn. Achter deze (toch) kippenvel-locatie, ligt de kleine haven waar boten vertrekken naar het vrijheidsbeeld. Dat staat in lichte ochtendnevel en in een spiegelgladde Upper Bay. Er staat niemand op de kade. De Bay verwarmt de kade door de resten van de zomerwarmte die ze vasthoudt. Het is er prachtig, en veel kleiner en knusser dan ik me had voorgesteld. De rest van de dag zwervend door Manhattan, af en toe even Starbucksen voor koffie en Wifi. Broadway is een aaneenschakeling van alles wat NYC je wil laten zien. Victoriaanse stijl, oude kerkjes en begraafplaatsjes naast de tientallen meters grote led verlichte schermen op Times Square met reuze M&M's die je welkom heten en verleidelijk naar je knipogen. Dan ambulances die zoveel licht en lawaai geven dat je denkt dat er een international rampscenario in uitvoering is, afgewisseld met etalages in kerstsferen waarin je van de zoetigheid in meegezogen wordt als in je kindertijd. Aan het eind van Broadway en indrukwekkend Manhattan, ligt eindelijk Central Park in zicht. Ineens een oase van rust en stilte. Joggers en koetsen met paarden, eekhoorns, groene heuvels en kleine meren. En aan de voet van een meer ligt midden in Central Park The Boathouse. The Boathouse is een van de mooiste plekjes die ik gezien heb in een metropool. Sinds 1874 bestaat het al, en oorspronkelijk was het inderdaad een boothuis waar mensen hun bootje konden stallen en konden vertrekken en aanleggen voor hun vaartochtje over het meer. Nu is het een sprookjescafe in Engelse stijl. Op het meer liggen nog steeds houten roeibootjes, en in het midden van het meer staat een kerstboom. Aan de horizon zijn bomen afgewisseld met de skyline van New York City. De toegang tot het Boathouse bestaat uit een rij van tien kerstbomen aan weerszijden van het tuinpad. Binnen is een schouw van gemetselde groffe gladde cottage keien. De haard staat aan en is omhangen door een guirlande met heel veel kleine kerstlampjes en grote rode en gouden strikken. Er klinkt typisch Amerikaanse kerstmuziek. De grote leren stoelen die er bij staan nodigen absoluut uit tot uitrusten en een goed glas. Wat een paradijsje als afsluiter van een dag Manhattan. Aan de muur hangen foto's van filmsterren in hun jonge jaren, bootjevarend op het meer voor het boothuis. Carry en Mister Big hebben hier ook ooit afgesproken, bedenk ik me. Ik heb het er maar niet over, al zal Mister Big dat vast als een compliment hebben opgevat : ).