x-mas

Kerstavond is de leukste avond van het jaar. Ik snap niet dat er mensen zijn die een “hekel” aan kerst hebben. Ik snap wel dat er mensen zijn die dierbaren missen rond kerst. Dat doe ik zelf ook. Maar dat maakt mijn kerst hooguit een moment van gemis en stilstaan bij het goede wat is geweest, of het minder goede waarvan je afscheid hebt genomen. Het blijft een feest van lichtjes en samenzijn met wie bij je is, en bij wie jij bent. Kerstavond is stoofpotje en cake van mijn super Boretti, het pronkstuk in mijn eenvoudige cottage. Is ringen van de Gluhwein tussen de kaarsen op de keukentafel. Is dierenhokken gevuld met vers stro verlicht door lampjes in de tuin. Is Elvis P. en Frank S. door de keuken. En een terugblik over mijn schouder naar wie me lief zijn, of waren en altijd zullen blijven.
Sterre zou lekker onder de kerstboom gaan liggen, vermoedelijk een van de feestdagen met Sushi voor haar hele gezin, hier en daar nog een blauwe of bruine hagel uit haar huispak poetsend. Zij was de piek op mijn “9-till I close my eyes” overeenkomst dit jaar. Mijn lease-auto in het kwadraat, mijn veertienvoudigde periodiek. Zonder haar had ik geen bergen verzet en verzet ik geen molshoop meer in 2016. Dat is onze afspraak vice versa. Juul heeft de kerstboom in haar winkeltje voor 3 hele dagen goodbye gekust en haar alarm erop gezet: al haar klanten schuiven piekfijn aan bij hun kerstdiner. En Ketelbinkie heb ik nog nooit zo gelukkig gezien als de maanden voorafgaand aan deze avond. En terecht. En wat gun ik hem dat. En wat kun je lachen met die man, mijn hele midwinterdepressie heeft zich niet aangediend door zijn humor. We hebben heel wat beleefd, met z’n allen. De lief-en-leed sjaal van Juul en mij heeft voor hete vuren gestaan maar ons verwarmd wanneer we het nodig hadden en ons hoe dan ook laten “shinen” zoals het een vrouw betaamt (ook Juul en mij). De zoon van Juul heeft me zojuist nog een prachtig kerstkado gegeven, zelf ontworpen en zelf getimmerd. Ook hij heeft “toverstafjes” als handen. Ik ben er zo blij mee. We kruipen lekker op de bank voor de Polar Express en de traditionele kerstknuffel van onder de boom vandaan. Het glas half vol met wat dan ook. Ik wens iedereen die het afgelopen jaar heeft meegelezen op de dikke muis een hele fijne kerst en een geslaagde kalkoen. Mede dankzij jullie zal de dikke muis komend jaar worden uitgegeven in boekvorm. Dat wordt dan deel 1, want we zijn nog lang niet klaar immers.
Tot snel en Merry X-mas!

Liefs, Tess