De aankoop ervan leek wel die van een tweedehands auto, zij het dat ze je auto optoppen met olie zodat ie lekker rijdt tijdens de proefrit, en je paard heel even uithongeren en uitdrogen zodat ie lekker rijdt tijdens de proefrit. Maar beide worden uitgebreid gewassen voor jouw komst en ze zijn ook beide altijd “van een oud vrouwtje geweest en hebben altijd keurig binnen gestaan”. En ze willen ze liever niet kwijt, maar het aantal wordt echt te groot, er moet ruimte komen. Het had elke andere auto of elk ander paard kunnen zijn, maar deze is te koop en er zijn veel gegadigden. De paardenvrouw waar ik van kocht bezorgde me meteen al rechtopstaande nekharen. Haar stem ging me door merg en been en haar pathologische paardenleugens lagen er zo dik bovenop dat ik besloot tot een aankoopkeuring. Een aankoopkeuring door een paardenkliniek aan de tegenovergestelde kant van de grote rivieren dan waar zij met haar handeltje zat. Haar dominantiegraad schatte ik nogal effectief in haar actieradius.
Daar kwam de paardendokter. Gewoon conform afspraak. Lekker op tijd. Fijn, ik had ook mijn werk. Ik verwachte eigenlijk wel een heel ander type trouwens. Was ik toch even in de war, na de laatste maanden afgelegen stallen, ver boven hun stand wonende “tokkies” en stoffige manege-kantines afgereisd te hebben. Deze rook niet naar mest maar naar Hugo Boss. En hij had geen stro in zijn haar, maar gel in een leuk pittig kapsel. En verder was ie prima aangekleed voor the job. Helemaal leuk. Een tikkie ijdel, een gulle lach en geen onzin te bespeuren aan hem. Geen kwats, geen bravour, geen paardensublimatie. En aan mevrouw nekhaar had ie al helemaal weinig boodschap. Klaarblijkelijk dacht ie daar hetzelfde over, maar dat zag je dan ook weer niet aan hem. Helemaal keurig. Ik hou er van als een man zich zo presenteert en gedraagt. Een bourgondische buitenman die je zo mee uit eten kunt nemen. Iemand die aan zijn deskundigheid genoeg heeft. Opleuken moet je zelf niet doen, dat doen wij wel voor je. Zo had ik eindelijk een voordeel gevonden aan de aanschaf van een paard. En zijn “metier” bleek niet beperkt tot aankoopkeuringen, zo ontdekte ik later. Ik zie hem nog wel eens af en toe. Voor preventie en onderhoud. Aan ons paard. Want hij zei dat ie goed was, en hij was goed. Er zijn er niet veel in de geschiedenis van Adam en Eva die dat kunnen zeggen : ). Van mij krijgt ie altijd meteen een groene sticker. Houden.
