Hij poetst zijn tanden, wast (als je mazzel hebt) zijn handen, laat de wc bril na de regenbui omhoog staan en stapt het bed in. En daar zijn wij er dus niet mee hé. Wij moeten eerst de muur droog maken en de wc bril naar beneden doen. En dan kan ons avondritueel pas beginnen. Want wij weten zoveel meer. Wij weten van okselhaar en beenhaar, van een bikini lijn. Wij weten dat de dag ons gezicht vervuild en de centrale verwarming ons haar uitdroogt. Wij weten dat onze huid ‘s nachts herstelt en daar op voorbereid moet worden. Dat die voorbereiding talgvrij en PH neutraal moet zijn. Ja, dat weten wij allemaal. En met die kennis doen wij iets. En dat we na het douchen onze huid even in de bodylotion zetten omdat dat de gladde ledematen ten goede komt en tevens het aanzien van de epidermis. Dat we onze tandenstoker hanteren voor mooi roze tandvlees en onze tanden poetsen met de beste tandenborstel in town, zodat er morgen weer genoeg te lachen valt. Dat we de wenkbrauwen nog even controleren voor het slapen gaan met de Tweezerman in de aanslag, en de bovenlip evenzo. Wij weten dat, en wij doen iets met dat moment. En dat het dan tijd is die PH neutrale gezichtshuid in de allescrème te zetten, behalve de huid rondom de ogen, want die is anders van structuur. Wij weten dat, en we doen er iets goeds mee.
En als jullie dan voortdurend en onverstaanbaar door het geluid van onze elektrische tandenborstel heen lopen te nuilen dat we op moeten schieten, en wij ons daardoor vergrijpen aan onze bovenlip in plaats van aan onze donshaartjes, en jullie vervolgens vanuit je bed roepen dat de muur achter de wc wel tot morgen kan wachten (had die sproeibeurt niet tot een volgend leven kunnen wachten?), en of we nou nog niet klaar zijn, dan worden wij daar niet zo vrolijk van. En als we dan eindelijk als opgejaagd wild toch maar als een ezel aan een touw naar de slaapkamer komen, dan hebben jullie je tijd zitten verdoen aan de verkeerde kant van het bed. Dan is onze plek nog koud. Welterusten.
